Σε κούφανε ο τίτλος ε???
Εμένα να δεις…
Αυτό είναι άρθρο φλασιά.
Αυτή η ιστορία ανήκει στις Ιστορίες Έμπνευσης, χωρίς όμως το happy end. Την έβαλα όμως και στην κατηγορία BEYOND. Εκεί όπου ανήκουν όσα δεν εξηγούνται εύκολα με τη λογική, αλλά κάπως καταφέρνουν να μας αποκαλύπτουν αλήθειες για τον εαυτό μας και τη ζωή.
Ένα φθινοπωρινό βράδυ του περασμένου Νοεμβρίου ήμουν χάλια. Πιεσμένη, φορτωμένη με οικονομικά και άλλα προβλήματα.
Για άλλη μια φορά όλα πήγαιναν στραβά κι ανάποδα.
Είπα κι εγώ να δω μια ταινία.
Κάνοντας scroll στην πλατφόρμα που έχω, σταμάτησα στο Subservience. Η υπόθεση ανέφερε κάτι για το AI και μου κίνησε το ενδιαφέρον. Από το cast γνώριζα μόνο τη Megan Fox. Τους υπόλοιπους ούτε που τους είχα ξανακούσει.
Κάτι μέσα μου είπε απλώς: «Δες την».
Προχωρώντας η ταινία, με εντυπωσίασε η σκηνοθεσία και η Megan Fox στον ρόλο της ως AI.
Ο Michele Morrone όμως μου έβγαζε κάτι διαφορετικό.
Κάτι οικείο.
Όταν ένας ηθοποιός με κάνει να ξεχνάω ότι βλέπω ηθοποιό και με βάζει μέσα στον ρόλο, τότε για μένα έχει κάνει εξαιρετική δουλειά.
Να πω όμως κάτι.
Δεν αποτελώ το κλασικό κοινό που θα υπολογίσει ένας παραγωγός για να κάνει επιτυχία μια ταινία.
Το επόμενο πρωί, χωρίς να ξέρω γιατί, ένιωθα ότι κάτι είχα να πάρω από αυτόν τον άνθρωπο.
Έκανα κάτι που δεν συνηθίζω.
Μπήκα στο Google για να δω ποιος είναι.
ΓΕΛΑΤΕ ΟΣΟ ΘΕΛΕΤΕ…
Όταν είδα τα αποτελέσματα, κατάλαβα ότι μάλλον ζω σε άλλον πλανήτη.
Τότε θυμήθηκα τις ταινίες που τον έκαναν διάσημο, τις οποίες δεν έχω δει ποτέ. Θυμόμουν μόνο το έντονο marketing του Netflix για το «365 Days», που μου εμφανιζόταν παντού, παρότι δεν είχα ποτέ συνδρομή.
Άτιμο marketing…
Ψάχνοντας περισσότερο, ανακάλυψα ότι είναι Ιταλός και άρχισα να διαβάζω την ιστορία της διαδρομής του.
Και τότε…
ΝΑ ΤΗ Η ΦΛΑΣΙΑ!!!
Ήταν αυτό που χρειαζόμουν σε μια δύσκολη φάση που περνούσα τότε.
Παιδευόμουν πολύ με τα ανοίγματα στη δουλειά και αντιμετώπιζα πολλά τεχνικά με το Ebnefsy Magazine, που είχα αρχίσει να απογοητεύομαι. Άρχισα να πιστεύω ότι δε θα καταφέρω να το βγάλω στη δημοσιότητα. Δεν είχα καμιά βοήθεια από πουθενά. Ένιωθα τόσο μόνη…
Διάβαζα ξανά και ξανά την ιστορία του. Όχι γιατί πίστευα ότι θα αλλάξει η δική μου ζωή, αλλά γιατί μου θύμιζε ότι κάποιος άλλος είχε φτάσει στο ίδιο σημείο απογοήτευσης και δεν σταμάτησε.
Μέσα σε μια νύχτα ήρθε η ευκαιρία που περίμενε χρόνια.
Δεν ξέρω, αλλά κάπως πήρα κουράγιο εκείνη τη στιγμή και είπα “Έτσι θα γίνει και με μένα! Απλώς δεν πρέπει να σταματήσω να πιστεύω στον εαυτό μου. Ποτέ!” Αυτή η τελευταία του φράση στο άρθρο που διάβαζα για εκείνον μου ερχόταν ξανά και ξανά
“ΠΟΤΕ ΜΗ ΣΤΑΜΑΤΑΣ ΝΑ ΠΙΣΤΕΥΕΙΣ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ”
Τόσο απλή και κοινή φράση που όλοι τη λέμε στους άλλους κι όμως… όταν πρόκειται για τον εαυτό μας, την ξεχνάμε.
Tότε ήταν που είπα μέσα μου, όπως αναφέρω και στην πρώτη ιστορία έμπνευσης για τη γέννηση του Ebnefsy Magazine ότι
“ΘΑ ΤΟ ΒΓΑΛΩ ΚΙ ΑΣ ΜΗΝ ΕΙΝΑΙ ΤΕΛΕΙΟ. ΑΥΘΕΝΤΙΚΟ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ.“
Η φάση με τον Michele Morrone δεν έμεινε μόνο εκεί.
Κάτι μου έλεγε μέσα μου ότι έχω κι άλλα μηνύματα να πάρω από αυτόν και συνέχισα το ψάξιμο.
Άκουσα μια παλιά συνέντευξή του σε ελληνικό κανάλι, όπου μιλούσε ανοιχτά για κάποια προσωπικά του θέματα.
Εκείνη την περίοδο είχα αρχίσει κι εγώ να ανακαλύπτω πράγματα για τον εαυτό μου και τα λόγια του με άγγιξαν.
Θυμάμαι που ανέφερε ότι χρησιμοποίησε τη μουσική, που είναι το χόμπι του, σαν όπλο για να το διαχειριστεί.
Είπα πάλι: “Έτσι θα κάνω κι εγώ! Δίκιο έχει. Θα χρησιμοποιήσω τη ζωγραφική για να το πολεμήσω. Με περιμένουν χρόνια τα καβαλέτα κρυμμένα.”
Στην τρίτη προσπάθεια αναζήτησης ανακάλυψα ότι πέρα από όλα τα άλλα, ζωγραφίζει κιόλας!
Όσο διάβαζα γι’ αυτόν, δεν ανακάλυπτα εκείνον. Ανακάλυπτα ξανά τον εαυτό μου.
Θυμήθηκα ότι κι εγώ έχω τα δικά μου “όπλα”. Ότι δεν μου λείπουν οι δυνατότητες. Απλώς μου είχε λείψει η πίστη.
Είδα ότι κι εκείνος τα είχε από πριν και δεν έβλεπε αποτέλεσμα για χρόνια. Όμως άντεξε και δεν έπαψε ποτέ να πιστεύει στον εαυτό του. Ώσπου τελικά ήρθε η ευκαιρία.
ΤΟΤΕ ΗΤΑΝ ΠΟΥ ΜΟΥ ΗΡΘΕ ΞΑΦΝΙΚΑ Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΦΛΑΣΙΑ!!!
Ο Michele Morrone με την ιστορία του μου θύμισε ποια είμαι.
Με βοήθησε να συνειδητοποιήσω θέματα και να σπάσω μοτίβα ετών που με εγκλώβιζαν.
Μέσα σε μόλις δύο εβδομάδες από εκείνο το βράδυ του Νοεμβρίου 2025 που τον ανακάλυψα (ναι, ξέρω… έχω χρονοκαθυστέρηση!), άλλαξε ο τρόπος που έβλεπα πια τις προκλήσεις της ζωής μου.
Ένιωθα δυνατή ξανά.
Κι αυτό ακριβώς ήταν που άλλαξε τη ροή της ενέργειας.
Στη δική μου ιστορία βέβαια όπως είπα και στην αρχή, δεν έχει έρθει ακόμα το happy end. Η ζωή μου δεν είναι ρόδινη και τα κουλά πάνε τραίνο… παντού.
ΑΛΛΑ…
Συνειδητοποίησα πρόσφατα μέσα από τις συνεχόμενες προκλήσεις που βιώνω, ότι η δική μου “μεταμόρφωση” έχει γίνει ήδη.
Το θυμήθηκα σήμερα ένεκα της θρησκευτικής εορτής, που τώρα απέκτησε και ένα επιπλέον νόημα για μένα.
ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΘΗΚΕ Ο ΤΡΟΠΟΣ ΠΟΥ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΩ ΤΑ ΚΟΥΛΑ
ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΔΕ ΓΥΡΙΖΕΙ ΠΙΣΩ
Κάθε φορά λοιπόν που μου πάνε όλα κόντρα, ανατρέχω στη φράση που χρησιμοποιεί συνήθως στις συνεντεύξεις του “I use this as a weapon”.
Χρησιμοποιεί τη δημιουργικότητά του ως όπλο απέναντι στα κουλά.
Αυτό λοιπόν κάνω κι εγώ με το περιοδικό τώρα.
Τον ακολουθώ στα social για να βλέπω την εξέλιξή του. Το να βλέπω την πορεία του είναι μια υπενθύμιση, ότι η δύναμη της πίστης στον εαυτό μας είναι τελικά ο πραγματικός μας σωτήρας.
Κάπως έτσι λοιπόν τον έμπλεξα τον άνθρωπο – η τρελή – με τη σημερινή εορτή.
Εύχομαι να συνεχίσει να εμπνέει.
Mille grazie, Michele Morrone.
Κάποτε ξεκίνησα Ιταλικά και τα άφησα, γιατί τότε προσπαθούσα να χωρέσω άλλες εκατό ασχολίες στη ζωή μου.
Μία φράση όμως έμεινε μαζί μου.
Δεν ξέρω γιατί, αλλά κάθε φορά που θέλω να πω “κάτι διαφορετικό”, μου βγαίνει πάντα στα ιταλικά…
Qualcosa di diverso.
Ίσως τελικά αυτή η φράση να αφορά κάθε άνθρωπο που, χωρίς να το γνωρίζει, γίνεται η αφορμή να θυμηθεί κάποιος άλλος ποιος πραγματικά είναι.
Αυτή την ιστορία τη μοιράζομαι για να πω ότι μπορούμε να είμαστε happy, ακόμα κι αν δεν έρθει το happy end.
Λίγη έμπνευση χρειάζεται…
«Κεντρική φωτογραφία: Wikimedia Commons / CC BY 3.0 (Στιγμιότυπο από το βίντεο “Znamy gwiazdy filmu erotycznego Blanki Lipińskiej! I 365 dni” στο YouTube). Δημιουργός: Telemazyn»
«Οι εσωτερικές εικόνες του άρθρου δημιουργήθηκαν με τη χρήση Τεχνητής Νοημοσύνης (AI) για το Ebnefsy Magazine»
