Ξέρεις τι συνειδητοποίησα τελευταία; Ότι η ενέργειά μας δεν είναι απεριόριστη. Όπως το κινητό μας χρειάζεται φόρτιση, έτσι κι εμείς χρειαζόμαστε “επαναφόρτιση” μέσα στη μέρα. Το θέμα είναι πού τη δίνουμε και πώς τη γεμίζουμε.
Πολλές φορές σκορπάμε την ενέργειά μας σε σκέψεις που δεν οδηγούν πουθενά — στο τι δεν έγινε, στο τι είπε ο άλλος, στο πώς θα προλάβουμε τα πάντα. Κι εκεί είναι που αρχίζουμε να “αδειάζουμε”. Ξέρεις… αυτό το συναίσθημα, σαν να έχεις αφήσει μικρά κομμάτια σου παντού.
Και ενώ ως ενεργειακός σύμβουλος βρίσκω λύσεις σε τόσο κόσμο κάθε μέρα (άσχετο χαχα), ε… έπρεπε κάποια στιγμή να βρω και για μένα, σωστά; χαχαχα
Δεν έχω βρει μαγικές λύσεις, αλλά υπάρχουν μερικά μικρά πράγματα που με βοηθούν να επανέρχομαι. Τα μοιράζομαι, μήπως εμπνεύσουν κι εσένα να δεις αλλιώς τη δική σου ενέργεια.
Το πρώτο είναι να σταματάω για λίγο. Κυριολεκτικά. Να μην κάνω τίποτα για μερικά λεπτά — χωρίς κινητό, χωρίς ήχο. Αυτή η μικρή παύση με βοηθά να θυμηθώ πού βρίσκομαι και τι νιώθω.
Το δεύτερο είναι να είμαι ειλικρινής με τον εαυτό μου. Αν μια κατάσταση ή ένας άνθρωπος μου “τραβάει” ενέργεια, το παραδέχομαι. Δεν χρειάζεται να το κρίνω ή να το αλλάξω αμέσως — απλώς να το αναγνωρίσω.
Και το τρίτο, ίσως το πιο σημαντικό, είναι να κάνω πράγματα που μου τη γεμίζουν. Μπορεί να είναι ένας περίπατος, λίγη μουσική, μια αγκαλιά, ή απλώς το να γελάσω με κάποιον που αγαπώ. Αυτές οι στιγμές είναι σαν να “φορτίζω” τον εαυτό μου.
Η ενέργεια δεν είναι κάτι μυστήριο ή “πνευματικό”. Είναι αυτό που δίνουμε και αυτό που δεχόμαστε κάθε μέρα, στις μικρές μας στιγμές. Και όσο πιο συνειδητά τη ζούμε, τόσο πιο ήρεμα κυλάει μέσα μας. Από μέσα προς τα έξω.
Εσύ, πού δίνεις την ενέργειά σου σήμερα;
